HAllo,
Ik ben erwin

Kampenaren en Heppenaren vragen me dikwijls wat mij drijft? Een sterke overtuiging, ja, zeker en vast. Dossierkennis en werkkracht: absoluut. Optimisme, check! Maar vooral de volgende drie woorden liefde, aandacht en medeleven zijn mijn drijfveren. Altijd aandacht en liefde hebben voor Leopoldsburg-Heppen en haar inwoners.
Elke inwoner laten meetellen. Dat is mijn engagement.

DE VAN PEE

Ik heb een aantal grote passies in mijn leven: mijn familie, Leopoldsburg-Heppen, en de bedrijven van mijn zonen en motorrijden.

Als familieman, politicus en ondernemer heb ik heel mijn leven 100% voor Leopoldsburg-Heppen gekozen. Ik ben 57 jaar geleden geboren in ’t Kamp (Boskant) en ben heel mijn leven blijven wonen en werken in onze prachtige gemeente met een hoek af. Ik gebruik hier bewust het woord ‘met een hoek af’ want ik vind onze gemeente uniek. Nergens in Vlaanderen vind je de spirit, het DNA van Leopoldsburg-Heppen terug!

Ondernemen, een gemeente besturen is per definitie nooit stilstaan. Het gaat altijd over samen nieuwe stappen zetten en grenzen verleggen. Met een open geest bereik je meer in het leven!

Familieman

In de jaren ’50 zijn mijn ouders komen wonen in ’t Kamp. Mijn vader, een militair in hart en ziel leerde in het buitenland mijn moeder kennen. Ze kregen vier kinderen, drie jongens en een meisje. Ikzelf ben de jongste van het Van Pée-nest.

Ik beleefde een toffe kindertijd en jeugd in ’t Kamp en leerde er 40 jaar geleden mijn vrouw Nanou kennen. Ondertussen zijn we 34 jaar gelukkig getrouwd en hebben we twee zonen, twee schoondochters en twee kleindochters. We wonen al 35 jaar in ons huis in Strooiendorp. Sinds de kinderen het huis uit zijn hebben we twee honden geadopteerd: Sam en Thor.

Ik heb een aantal grote passies in mijn leven: mijn gezin, onze gemeente, de bedrijven van mijn zonen en motorrijden. Maar in alle eerlijkheid: pas als mijn gezin goed draait, kan ik me ook helemaal toeleggen op mijn twee andere passies.

Gemeenteraadslid (6 jaar), schepen (12 jaar) en burgervader (12 jaar)

Ik heb 30 jaar geleden heel bewust gekozen voor de lokale politiek. Sommigen vinden dit het laagste niveau maar voor mij is dit het mooiste bestuursniveau. Gedurende 12 jaar (2001-2012) was ik burgemeester, voor mij de beste job die er bestaat. Een burgemeester zit daar niet om ideologische scheidingslijnen af te bakenen, politieke debatten te voeren maar om concrete problemen van inwoners op te lossen. Je kan iets betekenen voor de gemeente en de inwoners die je in je hart draagt. In het parlement of de regering zijn mensen en hun zorgen vaak een abstract gegeven. Als burgemeester word je elke dag in de ogen gekeken en ik wil ook iedereen in de ogen kunnen kijken. In de nationale politiek kan je scoren met het aanwakkeren van onveiligheidsgevoelens, zwarte pieten, nationalisme… Als lokaal policus moet je in de eerste plaats bruggen bouwen en voor vertrouwen zorgen. Samen met de inwoners de gemeente maken!

Ondernemer

Mijn zonen hebben meer dan tien jaar geleden een bedrijf overgenomen. Mijn vrouw en ik proberen hen hierin zoveel mogelijk te ondersteunen en bij te staan. Hieruit heb ik geleerd dat ondernemen een lange reis is, samen met anderen. Net als het runnen van een gemeente is het belangrijk dat iedereen in het bedrijf, weet welke richting het schip uitvaart. Of anders gezegd dat niet alleen de strategie duidelijk is maar ook de waarden waarvoor het bedrijf staat.

In wat je ook onderneemt, alleen ben je niets, met anderen ben je alles. Samen met de inwoners, met je werknemers, met je familie breng je zaken in beweging. Door te luisteren, door te praten en door samen te werken!

Ik ben altijd meer een probleemoplosser geweest dan een politicus. Ik ben al 30 jaar actief in de lokale Politiek en heb geprobeerd me altijd afzijdig te houden van ‘politiek met een kleine p’. Ik probeer me al mijn hele loopbaan te onttrekken aan de politieke spelletjes en deals. Dit is gewoonweg mijn ding niet waarschijnlijk gaat dit mijn verstand ook te boven.

Door de invloed van mijn vader ben ik een sociaaldemocraat en een sos. Ik geloof nu eenmaal heel erg in solidariteit. Dankzij de sociaaldemocratie is in België van alle West-Europese welvaartsstaten de ongelijkheid het kleinst en ik hoop oprecht dat dit in de toekomst ook zo zal blijven. Hier moeten we met zijn allen over waken.

Edgard Vanthilt en Fons op ’t Eynde

Edgard Vanthilt is zo’n beetje de grondlegger van de Kampse sossen. Ik heb hem pas echt leren kennen en waarderen door het boek dat zijn zoon Marcel over hem geschreven heeft. Vanthilt was iemand die luisterde naar de mensen en het verschil maakte voor de inwoners. Hij was gedurfd anders in zijn ideeën en door en door Kamps. Hierdoor beschouw ik hem als een voorbeeld. Een ander voorbeeld is Fons op ’t Eynde. Een man met het hart op de juiste plaats. Een volksmens die aan politiek deed tussen de mensen! En alle families die zich al die jaren ingezet hebben.

Onze pa was onderofficier bij de Log C4. Toen ik voor de eerste keer moest gaan stemmen, zei mijn vader: stem maar voor de sossen die komen tenminste op voor de werkmens. En via hem heb ik ook de verbondenheid met de militairen meegekregen.

Mijn overtuiging

Ik ben een beetje a-typisch. Ik ben ervan overtuigd dat we moeten streven naar een samenleving in balans, een samenleving waar het niet gaat om de race naar het meeste geld, maar een samenleving die mensen werk geeft dat zij aankunnen en waar zij bevrediging in vinden, die trots is op zijn zorg, op zijn onderwijs, een samenleving waar mensen zich thuis voelen, een samenleving die pas sociaal is als zij veilig en solidair is.